Açmıştı, eşarp yoktu. Aynı gri eşofmanı da üzerindeydi. “Kim bu Kader, nerden buldun?” dediğimde ilkokuldan ve mahalleden arkadaşı bulunduğunu, 1999’daki büyük depremden sonrasında İstanbul’a taşındığını ve o günden beri görüşmediklerini söyledi. Uzun vakit sonrasında yakın bir arkadaşını bulmuş olmanın sevincini yaşıyordu. “Arzu nerde?” deyince, “Yatıyor, bizim minik yaramazları uyutmakla meşgul!” dedim. Amcaya uğrayıp uğramadığımı sorguladı hayır söyledim. Git iki dakika uğra ayıp olur adam seni sorguladı her zaman dedi. Annemde haydi bende geleyim gidelim dedi. Beraber 3ncü kata gittik içeri girmeden kapıda Kazım amcanın ve karısının elini öptüm vedalaştık. Annemle asansöre bindik, o ara yalnışlıkla bodrum katın düğmesine basmışım. Asansör zemin meydanda. Ben ağzım açık şaşkın bakakaldım ilkin. Sen farklı bir ülkeye gitmiştin? Diyince, döneli üç ay oldu, karın esasen biliyor dedi, döşek odasına döndü, hızla giymeye başladı. “Karın zaten biliyor” mu dedi ? Yatak karmakarışık, eşim toplamaya çalışıyor. Baktım salonun ortasında karımın saydam geceliği yerde. Demek daha salondayken soyunmuş. Ben