Açılıverdi. Kayınpederim, “Oh… Pardon Zerin, burada bulunduğunu bilmiyordum!” söylediğinde korkuyla irkildim. Her vakit sabah işe gidip, akşam gelen kayınpederim, bugün öğle yemeği için eve gelmiş. Elinde anahtar olduğu için geldiğinin bilincinde olmamıştım. Hemen doğruldum ve utancından kızarmış yüzümle omuzumun üzerinden ona baktım. Münasebetsiz bir durumdaydım. Banyoda yarı anadan üryan bir vaziyetteydim ve benim eniştem de hoş adam yalan yok, ne yapabilirim derken mesaj atsam biliyorum ablam eniştemin mesajlarını çaktırmadan okuyor hatta tatbik kuruyor olmaz, ben de ablamı çağırdım. E ne de olsa eniştem gelecek diye, geldiler (ikisi beraber). Evimi ve düzenimi, hatta işimi övüyorlar, ayakta durmayı başardığım için tebrik ediyorlar. Enişteme kaş göz sağ sol, ileri geri yapıyordum. Nazlı kendinden geçmiş, “Ne olur artık domalt beni, hadiii, yalvarıyorum, bitirdin beni!” diye haykırıyordu… Bacaklarının içinde yerimi aldım, sikimle sulu amcığına fırça atıyorum. Nazlı amını kaldırıp sikime ulaşmak istiyor, “Sookkkk artık yeteeer!” diyordu. Bir hamlede amcığına girdiğimde, Nazlı bir “Ooohhhh!” çekti. Başladım Nazlının amında gidip gelmeye.