Günün son ışıkları hafifçe sönerken, yeni bir hikaye doğuyordu. Bugün, özel bir fantezi dünyasının kapıları aralanıyordu ve benim rehberliğimde derinlere doğru yolculuk başlıyordu. Bir dostum yaklaşarak, ‘Hocam, eşim işteyken sıkılmış olurum, beni biraz köye annemin yanına götürebilir misin?’ dedi. Tabii ki, olur dedim. Eve döndüğümde eşime bu fikri paylaştım. ‘Sen de gel, beraber gidip geliriz,’ diye teklif ettim. Ancak karım, uzak olduğunu düşünerek kabul etmedi. ‘Ben gitmem, sen git, yeterli olur,’ dedi. Köylerin arası 45-50 km kadarmış. Akşamın karanlığı bastırdığında, Banu adlı arkadaşım çocuklarıyla birlikte kapıyı çaldı. Karımla vedalaşarak aşağıya indik ve arabamıza bindik. Eylül ayının ikinci haftasındaydık. Bir geçici iş nedeniyle Tekirdağ’a gitmiştim. Bu fırsatı biraz da kendi isteğimle değerlendirmiştim.